Firenze: de gevaarlijkste stad van Italië

Hartkloppingen, ademnood, duizeligheid, hallucinaties, paniekaanvallen, doodsangst… Dat zijn de risico’s die kunstliefhebbers lopen bij een bezoek aan Florence. Tot die bevinding kwam de Italiaanse psychoanaliste Graziella Margherini enkele jaren geleden. Zij onderzocht meer dan 100 gevallen van toeristen bij wie deze symptomen waren vastgesteld in het Uffizi-museum in Florence.

Het fenomeen is al langer bekend. In 1817 werden bij Stendhal vergelijkbare verschijnselen geconstateerd. De Franse schrijver beschreef uitvoerig hoe hij tijdens een bezoek aan Firenze zo hevig werd aangegrepen door de schoonheid van de stad dat hij duizelig werd, last kreeg van hartkloppingen en bijna in paniek raakte. Er werden inmiddels heel wat studies gewijd aan het “Stendhal-syndroom”. Het zou zelfs al tot doden hebben geleid.

De Galleria degli Uffizi is natuurlijk een overweldigend museum. Het ontstaan ervan is nauw verbonden met de Medici, een invloedrijk bankiersgeslacht dat in de loop der eeuwen een enorme collectie kunstwerken verzamelde, waaruit later het wereldberoemde Uffizi ontstond. Daarbij komen dan nog de collecties van het Palazzo Pitti en verschillende andere musea en kerken. Tussen haakjes: volgens de Unesco bevindt zo’n 60% van al het historisch en artistiek werelderfgoed zich in Italië. En het grootste deel daarvan zou geconcentreerd zijn in Rome, Venetië en natuurlijk Firenze.

Aan de Medici heeft Firenze een serie imposante palazzi te danken. Maar het merkwaardigste Medici-bouwwerk is wellicht de Corridoio Vasariano. Deze volledig afgesloten gang van ongeveer één kilometer lang is misschien niet zo elegant als de paleizen van de Medici, maar hij speelde wel eeuwenlang een essentiële rol.

De Corridoio Vasariano werd gebouwd door Georgio Vasari. Het was waarschijnlijk de moeilijkste opdracht die de architect-kunsthistoricus ooit kreeg. Cosimo I de’ Medici wilde dat zijn drie paleizen met elkaar verbonden werden, zodat hij zich in gevaarlijke tijden niet op straat hoefde te vertonen. Dus moest Vasari een “corridoio” bouwen, een privégang dwars door de stad, steunend op een hele reeks muren, bogen, arcades en consoles.

Corridoio detailDe overdekte gang vertrekt aan het Palazzo della Signoria en loopt via het Uffizi over de Arno, boven op de winkeltjes van de Ponte Vecchio, tot aan het Palazzo Pitti. Op de Ponte Vecchio zelf is hij zo’n 5 meter breed, maar dan versmalt hij tot anderhalve meter. Op Oltrarno, de andere oever van de rivier, botste de architect namelijk op de Mannelli-toren. De eigenaar hiervan wilde geen toestemming geven om de gang van Vasari dwars door zijn toren te laten lopen en de Medici wilden liever geen ruzie met de Mannelli-familie… Dus moest de architect zich een weg rondom de toren banen. Een krachttoer die hij iets verder bij een kerk nog eens herhaalde.

De Corridoio Vasariano was ook bedoeld als vluchtweg, met een geheime uitgang in het Palazzo Pitti naar de Boboli-tuinen. Meteen konden de Medici, als er gevaar dreigde, de heuvels in vluchten. In 1565 was de corridoio voltooid. Francesco de’ Medici kon nu veilig en ongestoord van het ene naar het andere paleis wandelen. Want hij had heel wat vijanden en Firenze was in die tijd best wel een gevaarlijke stad.

Meer dan vier eeuwen later, in 1997, werd de Corridoio opengesteld voor het publiek. De zwaarbeveiligde gang is nu een kunstgalerij van één kilometer lang waar zo’n duizend schilderijen en bustes te bewonderen zijn. Bezoek is alleen toegestaan voor kleine groepjes, met een gids, na reservering. De Corridoio Vasariano is een unieke ervaring. Maar opgelet: gevoelige kunstliefhebbers houden er het best rekening mee dat kunst gevaarlijk kan zijn en dat Firenze de gevaarlijkste stad van Italië is.

Meer info over het Uffizi.

Tickets voor de Corridoio Vasariano.

Dit bericht is geplaatst in Italië van buiten, Toscane en getagd , , , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>