Betoverend Bomarzo

BomarzoDe Italiaanse renaissancetuin met zijn geometrische patronen en symmetrische lijnen is een begrip tot ver buiten de grenzen van Italië. Villa d’Este, Villa Lante en de Boboli-tuinen in Firenze zijn bekende voorbeelden. Totaal anders is de tuin van Bomarzo, bij Viterbo in het noorden van Lazio. Bomarzo is een groteske beeldentuin die erg in de smaak viel bij de surrealisten, van André Breton en Carel Willink tot Salvador Dalí.

Bomarzo wordt ook wel “il sacro bosco”, het heilige bos, of “il parco dei mostri”, het park van de monsters, genoemd. Van symmetrie en strak geschoren hagen is hier geen sprake. Dit 16e-eeuwse park staat bekend voor zijn bizarre verzameling mythologische figuren in steen. Salvador Dalí kwam er geregeld en zou zelfs van plan geweest zijn het hele domein te kopen. Ook Niki de Saint-Phalle liet zich duidelijk inspireren door Bomarzo bij de creatie van haar Tarottuin in Pescia Fiorentina (Toscane).

Bomarzo reusVolgens sommige bronnen werd het park in het begin van de 16e eeuw aangelegd door de edelman Orsino Orsini. Het zou een soort uitlaatklep geweest zijn, een expressie van zijn frustraties, nadat hij was bedrogen door zijn echtgenote Giulia Farnese, de maîtresse van de beruchte paus Alexander VI. Volgens anderen zou Bomarzo het werk zijn van een zekere Vicino Orsini, een hertog die met het pauselijk leger ten strijde trok tegen Keizer Karel en zo in de Nederlanden terechtkwam. Uiteindelijk belandde hij zelfs in de gevangenis… in Antwerpen! Na zijn gevangenschap keerde hij terug naar huis. Helaas, kort daarop stierf zijn vrouw. Verteerd door smart liet hij een gigantisch stenen liefdesgedicht uitwerken op zijn domein.

Verspreid over het wat verwilderde park duiken de meest uiteenlopende figuren op, afgewisseld met fragmenten van gedichten. Een met mos bedekte reus, een draak in gevecht met enkele leeuwen, een grote schildpad met Fortuna op haar rug, vrouwen met vissenstaarten, een enorme olifant, een Pegasusfontein, een in de rotshelling uitgehakte kop van een monster met opengesperde muil… met binnen een stenen tafel en een bank. Ruimte voor bezinning of meditatie?

Bomarzo draakBomarzo is voor sommige mensen vandaag misschien niet meer dan een somber, vervallen spookpaleis. De dagjestoeristen laten zich maar al te graag fotograferen voor de gapende muil van het monster dat in de loop der jaren uitgroeide tot het symbool van Bomarzo. Maar voor de 16e-eeuwse bezoekers van het Castello Orsini in Bomarzo moet het een ontregelende ervaring geweest zijn. In de loop der jaren heeft de tuin der monsters dan ook al heel wat schilders, beeldhouwers en schrijvers geïnspireerd. In hun werken komt de betovering van Bomarzo opnieuw tot leven.

Meer info op de site van het park van Bomarzo.
Literatuur:
- Hella S. Haasse, De Tuinen van Bomarzo, Querido, Amsterdam, 1991.
- Michiel Koolbergen, Het laatste geheim van Bomarzo, Menken Kasander & Wigman Uitgevers, Leiden, 1996.
- Mujica Lainez, Bomarzo, Menken Kasander & Wigman Uitgevers, Leiden, 1996.
- Maurizio Calvesi, Gli incantesimi di Bomarzo, Bompiani.

Dit bericht is geplaatst in Italië van buiten en getagd , , , , , . Bookmark de permalink.

1 Reactie op Betoverend Bomarzo

  1. carlo zegt:

    Mocht je in de buurt zijn is het zeker de moeite om dit park te bezoeken.
    De beelden zijn verborgen in een dicht bos en ook zeker aan te raden met kinderen.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>