Het definitieve einde van Gibellina

Gibellina RuderiGibellina is een van de bizarste steden van Sicilië. Alles begon met een aardbeving in de nacht van 14 januari 1968 in het westen van Sicilië. In het stadje Gibellina vielen die nacht honderden doden. Maar het laatste slachtoffer van Gibellina viel enkele dagen geleden, op 7 augustus 2011. Op die dag werd de populaire ex-burgemeester van de stad, Ludovico Corrao (84), vermoord door een van zijn werknemers. Het einde van een lang en triest Siciliaans verhaal.

Al vlug na de aardbeving werd beslist dat het oude Gibellina, hoog in de heuvels, niet zou worden heropgebouwd. Er zou een volledig nieuwe stad komen, 20 km verder in het dal. Gibellina Nuova was een ambitieus project, onder leiding van burgemeester Ludovico Corrao. Een moderne, futuristische stad vol grootse kunstwerken. Helaas, de meeste bewoners konden er niet aarden en het nieuwe Gibellina werd, ondanks alle goede bedoelingen, nooit afgewerkt.

Gibellina RuderiMaar wat moest er gebeuren met de restanten van de oude stad? Ook hiervoor had de burgemeester een ambitieus plan. De ruïnes zouden worden getransformeerd tot een kunstwerk van internationale allure. Een voorbeeld van Land Art op zijn Siciliaans, als een eerbetoon aan de slachtoffers. Ook dit project viel niet bij iedereen in de smaak. Uiteindelijk slaagde de burgemeester er toch in de nodige fondsen te verzamelen, volgens sommigen met de steun van de betonindustrie, volgens anderen… dankzij de Cosa Nostra.

Gibellina ruderiDe bekende Italiaanse beeldhouwer Alberto Burri kreeg carte blanche. Hij noemde zijn werk “il Grande Cretto”, de grote barst. Burri besloot de laatste puinresten te laten liggen waar ze lagen. Hij ontwierp een schema gebaseerd op het oude stratenpatroon en liet alles tot zo’n anderhalve meter hoog vol gieten met cement en beton. Alsof hij de grote barst in de aarde definitief wilde dichten. Met als resultaat een indrukwekkend, bevreemdend labyrint. Of was het een graftombe voor een verdwenen stad? “Archeologie voor de toekomst”, zo becommentarieerde de kunstenaar zelf zijn werk. De “grote barst” van Burri had eigenlijk nog veel groter moeten worden. Maar bij gebrek aan financiële middelen moesten ook hier de werken uiteindelijk worden stopgezet.

Gibellina kreeg een nieuwe burgemeester. Maar Ludovico Corrao gaf niet op: hij werd verkozen als parlementslid, richtte de kunststichting Fondazione Orestiadi op en werd directeur van het Museum voor Mediterrane Kunst. De charismatische ex-burgemeester is altijd blijven ijveren voor de voltooiing van de Grande Cretto en voor de economische opleving van de streek door middel van kunst en cultuur. Tevergeefs. Op 7 augustus heeft hij de strijd definitief moeten staken.

Gibellina NuovaGibellina ligt wat buiten de toeristische routes, maar is zeker een bezoekje waard. Het nieuwe Gibellina is nog altijd bewoond, en toch geeft het een lege, spookachtige indruk, ondanks de vele kunstwerken op straten en pleinen. Vooral de wegwijzers naar de resten van het oude Gibellina zijn schaars. De “Grande Cretto” is er nog steeds, maar wordt langzaam maar zeker heroverd door de oprukkende natuur. Toen ik door de smalle, steile betonstraatjes wandelde, was er geen levende ziel te bespeuren. Alleen hier en daar een roofvogel, een hagedis, een vlinder.

-

Meer info (Engels) op de website van “Gibellina – The dream in progress”.

Meer over de documentaire “Earthquake 68 – Gente di Gibellina” (Italiaans en Engels).

Meer over Sicilië: Sicilië in minder dan 2 minuten.

Dit bericht is geplaatst in Italië van buiten, Sicilië en getagd , , , , , . Bookmark de permalink.

1 Reactie op Het definitieve einde van Gibellina

  1. Lehti zegt:

    Wat een bijzondere plek en wat een mooi stuk. Ik wist van Corrao en Gibellina nagenoeg niets. Tot ik er een paar weken zelf langsging en er, na een praatje in een café, een spontane rondleiding kreeg langs een aantal dorpen in de Belice-vallei. Ik schreef er over op http://lehti-paul.blogspot.com/2011/09/de-burgemeester.html
    Fijn dat ik deze site heb ontdekt. Ik ging zelf twintig jaar geleden weg uit Italië. Maar kom er regelmatig terug. Met plezier. Altijd weer verrassend.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>