Sneeuw, schade en woede, de fik erin!

L'Incontro - Susanna Nannini

De ontmoeting - L'Incontro - Susanna Nannini

Zoveel sneeuw als er dit jaar viel in de eerste helft van februari in de streek van de Amiata, had ik nog nooit in mijn leven gezien. Veertien dagen lang konden we nergens naartoe. Drie tot vier keer per dag waadde ik door anderhalve meter sneeuw naar de houtstapel in de tuin, in een landschap dat onwerkelijk stil en verlaten was. Alleen de roodborstjes lieten zich zien. En enkele vinken en andere vogeltjes op het balkon. Nadat ik tonnen sneeuw eraf geduwd had, was dat de enige plaats waar ik wat voer voor hen kon strooien zonder dat ze zelf voer voor de katten werden.

Ik had op de valreep voor een week boodschappen gedaan. En omdat er geen enkele sneeuwruimer kwam opdagen, maakte mijn buurman met zijn tractor een weggetje voor mij in zijn veld. Zo kon ik, net voordat de zwaarste sneeuwbuien kwamen, nog eens inkopen gaan doen voor de tweede week.

Volgens de mensen uit het dorp was het vijftig jaar geleden dat er nog zoveel sneeuw in een keer viel. Vroeger sneeuwde het wel maandenlang. De winter begon in november en eindigde pas in mei. Maar in die tijd waren er in Salaiola nog winkels en bars en moest dus niemand de auto nemen voor brood en melk.

De sneeuw heeft een ware ravage aangericht. Zware, gebroken takken hangen overal gevaarlijk boven de weg te bengelen. Diverse dennenbomen zijn omgeknakt onder het gewicht van de sneeuw die tijdens de eerste week ook aanvroor. Het enorme voordeel van de ongewone hoeveelheid sneeuw echter, is dat de waterbronnen in de streek overal weer aangevuld zijn. De volgende zomer zullen we dus zeker geen watertekort hebben.

Dat voelt zwaar - Mi sento appesantito - Daniele Badini

Sinds enkele dagen schijnt de zon weer en kon ik naar buiten om mijn eigen sneeuwschade op te ruimen. In mijn eigen tuin zijn een pruimelaar en twee kerselaars gehalveerd. Ik heb de enorme takken eraf gezaagd en verwerkt tot brandhout. Dat ligt nu te drogen. Want bij de eerstkomende volle maan maak ik een vuur in de stenen heksenkring die ik daarvoor speciaal in de tuin heb gemaakt. Om de winter te verdrijven en de lente te verwelkomen. En mijn boosheid. Want twee weken lang van de buitenwereld afgesneden leven wegens de klunzen in het gemeentebestuur van Arcidosso, gaf een zwaar te verteren gevoel van onmacht. De fik erin dus, symbolisch dan toch!

Pettirosso - Susanna Nannini

Pettirosso - Roodborstje - Susanna Nannini

Susanna Nannini en Daniele Badini zijn twee fotografen, respectievelijk uit Arcidosso en Castel del Piano. U kunt de foto’s vergroten door erop te klikken. Op de prachtige fotosite van Daniele Badini ziet u nog veel meer foto’s.

Over Frauke G.Joris

Vertaler en tekstschrijver Italiaans - Nederlands
Dit bericht is geplaatst in Italië van binnen, Toscane en getagd , , , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>