MAXXI: met tram 2 naar de 21e eeuw

MAXXI 1Romeinse tempels, renaissancepaleizen, barokkerken… Rome is één groot museum, één groot geschiedenisboek. Een boek dat op 30 mei 2010 een nieuw hoofdstuk kreeg. Het Museum van de 21e-eeuwse kunsten, kortweg MAXXI, opende toen zijn deuren. Een staaltje van hedendaagse architectuur dat een frisse wind laat waaien in de eeuwige stad.

Een golvende vallei voor de kunst, een overweldigende ervaring voor alle zintuigen, een kunstwerk van vrouwelijke vormen en curven… De lovende beschrijvingen in de pers na de opening waren niet van de lucht. Het MAXXI, een ontwerp van de Brits-Iraakse architecte Zaha Hadid, is dan ook een schitterend gebouw dat symbool staat voor een vernieuwend museumconcept.

MAXXI 2Het MAXXI ligt ingebed in Flaminio, een volkswijk een flink eind buiten het historische centrum van Rome. Is dat de reden waarom de bezoekersaantallen ondermaats blijven en het Museum na twee jaar al met een enorme schuldenberg opgescheept zit? Of is het financiële fiasco te wijten aan de economische crisis en aan de Italiaanse overheid die het werkingsbudget van het MAXXI na één jaar al verminderde met 43 procent?

MAXXI 6Het MAXXI is een kunstwerk op zich. Geen strakke lijnen, maar vloeiende volumes die alle kanten uitgaan. Een organisch gebouw dat sterk contrasteert en toch niet vloekt met de oranjerode huizen eromheen. Een gebouw dat ademt, en ook de huizen in de omgeving laat ademen. Aanwezig en toch niet opdringerig. Buiten staan elegante stoelen die je naar believen kunt verplaatsen. In het museumcafé tegenover de hoofdingang zitten enkele gezinnen gezellig te brunchen. Op de piazza genieten kunstliefhebbers van hun koffie. Kinderen spelen onder ‘Towards Tomorrow’, een installatie van Kaarina Kaikkonen, een Finse kunstenares die honderden kinderhemdjes en pyjama’s verwerkte tot een kleurig web van waslijnen.

MAXXI 4Binnen is het gevoel van ruimte nog sterker. Het interieur is licht en luchtig, met deels transparante trappen die uitmonden in zalen met schuine wanden en onverwachte bochten. Niets is rechtlijnig, niets is symmetrisch. En toch heerst er een gevoel van rust.

Is het MAXXI een museum of een laboratorium? Begin 2012 was er onder meer de tentoonstelling “RE-CYCLE – Strategies for Architecture, City and Planet”, een internationaal project over recyclage-architectuur, met veel aandacht voor een creatief en ecologisch gebruik van gronden, grondstoffen en materialen. Het begrip ‘recyclage’ werd grondig uitgediept, ook in andere domeinen en aan de hand van andere, bizarre technieken. Dankzij het MAXXI ontdekte ik bijvoorbeeld ‘Music on Bones’, een systeem om oude röntgenfoto’s te hergebruiken als medium voor… muziekopnamen. Ik luisterde naar muziek, van jazz tot Jimi Hendrix, op illegale wijze vastgelegd op röntgenfoto’s van borstkassen en andere lichaamsdelen. En dat alles gebaseerd op een subversieve Russische uitvinding uit de Koude Oorlog!

Bent u het Colosseum, het Forum Romanum, het Pantheon en de Sixtijnse Kapel beu? Ga dan voor de verandering eens naar het Museum van de 21e eeuw: neem tram 2, stap uit aan de Via Guido Reni en laat het MAXXI maximaal op u inwerken.

-

Meer info op de website van het MAXXI.
Korte info over Music on Bones.

Dit bericht is geplaatst in Italië van buiten, Rome en getagd , , , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>