Parket voor het Pantheon

Pantheon 2“Wie Rome bezoekt zonder het Pantheon te hebben gezien, keert terug als een ezel”, zo luidt een gezegde. Het Pantheon is dan ook een van de indrukwekkendste gebouwen in Rome, al besef je dat pas echt als je binnen staat. De burgemeester van Buenos Aires was ooit zelfs zo onder de indruk dat hij aan zijn Romeinse collega een houten parketvloer schonk. Niet voor het Pantheon, maar voor het plein ervoor!

Het Pantheon werd gebouwd in de 2e eeuw van onze tijdrekening. Toch blijft het een verbazingwekkend bouwwerk, alleen al door zijn enorme koepel. Maar ook het plein ervoor, de Piazza della Rotonda met de sierlijke fontein, en het plein erachter, de Piazza della Minerva met het olifantje dat een Egyptische obelisk torst, zijn van een sublieme schoonheid.

Aan de buitenkant ziet het gebouw er vrij naakt en ruw uit. Dat komt doordat barbaren, keizers en pausen in de loop der eeuwen vrijwel al het brons en marmer lieten weghalen… Zelfs de oogverblindende bronzen platen boven op de koepel werden weggesleept door plunderaars. De 24 zuilen van het voorportaal en de enorme, met brons beklede houten deuren zijn nog wel oorspronkelijk en min of meer intact.

Pantheon 3Disegno angelico e non umano”, zei Michelangelo ooit over het Pantheon. Het ontwerp van een engel, niet van een mens. Uit eerbied voor de onbekende bouwmeester maakte hij zijn eigen koepel van de Sint-Pietersbasiliek, vele eeuwen later, net iets kleiner. De koepel van het Pantheon is vandaag nog steeds de grootste koepel van ongewapend beton ter wereld. Helemaal bovenaan in het midden is een ronde opening met een doorsnede van 9 meter. In de middeleeuwen dacht men dat er ooit een punt op de koepel had gestaan, maar dat de duivel die had weggehaald. Die opening, het oculus, is de enige lichtbron in de tempel. Het oculus blijft dus altijd open. Als het regent, valt het hemelwater gewoon naar binnen, waarna het wegvloeit via vernuftige openingen in de licht hellende marmeren vloer. In haar boek “Het Pantheon” spreekt Carine Cuypers van “de navel van de aarde, het badkuipputje van de wereld, dat de stad rechtstreeks met de eeuwigheid verbindt”.

Het woord “Pantheon” wordt wel eens verkeerdelijk vertaald als “tempel van alle goden”, maar eigenlijk is de betekenis “het algoddelijke”. In deze tempel, die al in de 7e eeuw de status van christelijke kerk kreeg, ligt de grote schilder Rafael begraven, maar ook twee Italiaanse koningen, Victor Emanuel II en Umberto I, en de koningin naar wie de pizza Margherita werd genoemd.

Gevelplaat Piazza della RotondaEn dan is er nog die merkwaardige gevelplaat op de Piazza della Rotonda. Ze herinnert aan de parketvloer die ooit op het plein gelegen heeft. De kostbare vloer van hout uit de Argentijnse wouden was een cadeau van de stad Buenos Aires aan de stad Rome. Begin 20e eeuw vonden de Argentijnse bestuurders namelijk dat het verkeer rond het Pantheon erg veel lawaai veroorzaakte. Dat verstoorde volgens hen de rust van de doden. Erg lang heeft de houten vloer er niet gelegen. In de jaren 1950 verdween het parket en kwam er een wegdek van asfalt. Tot dat in de jaren 90 werd vervangen door kasseien.

Het plein is nu verkeersvrij, wat niet betekent dat het er stil is. Het aantal restaurants en terrassen is in de loop der jaren alleen maar toegenomen en het krioelt er van de toeristen en de straatmuzikanten. Maar de eeuwige slapers in het Pantheon hebben daar nog nooit hun beklag over gedaan.

-

Wie meer wil weten, vindt veel informatie in deze drie schitterende boeken:
- Pantheon – Navel van de aarde, Carine Cuypers, Roularta Books
- De magie van Rome en het sublieme gemis, Carine Cuypers, Roularta Books
- SPQR – Anekdotische reisgids voor Rome, Luc Verhuyck, Rainbow Pockets

Dit bericht is geplaatst in Italië van buiten, Rome en getagd , , , , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>