De holle Venus van Verona

Giardino Giusti 1Italiaanse zomers zijn vaak heet en drukkend, zeker in de grote steden. Geen betere plek voor verkoeling dan een park. In Verona bijvoorbeeld heb je de Giardino Giusti, een unieke renaissancetuin, inclusief klassieke beelden, waaronder een heel bijzondere Venus waarvoor Goethe en Mozart nog in bewondering hebben gestaan.

Verona is de stad van Romeo en Julia, en van het jaarlijkse operafestival in de Arena. Er heerst altijd wel een gezellige drukte, vooral op de Piazza Brà, de Piazza delle Erbe of de Piazza dei Signori. En wie even wil ontsnappen aan die drukte kan altijd de Adige oversteken. Aan de overkant van de rivier zijn nog wijken waar weinig of geen toeristen komen en waar de stadsgeluiden steeds meer op de achtergrond verdwijnen. Zo sta je dan in een doodgewone straat ineens voor de poort van een statig, eeuwenoud palazzo met een sierlijk bordje: Giardino Giusti.

Giardino Giusti 3Eerst kom je op een binnenplein en daarna is er een groene muur met enkele beelden in nissen en een groot smeedijzeren hek. De Giardino Giusti is een oase van rust. De stilte wordt alleen af en toe onderbroken door gedempte geluiden uit de aangrenzende balletschool. Pas als de ramen worden opengezet, dwarrelen de pianoklanken naar buiten. Korte etudes, zachte stemmen. Dit is geen park waar je zomaar op het gras kunt gaan liggen. Dit is een tuin als een theaterdecor, aangelegd door graaf Agostino Giusti in de tweede helft van de 16e eeuw.

Giardino Giusti 2De Giardino Giusti is een van de mooiste, best bewaarde renaissancetuinen van Italië. Het strakke, vlakke benedendeel is een doordachte compositie van slanke cipressen afgewisseld met kaarsrechte, dan weer kronkelende buxusparterres. Tussenin staan bemoste fonteinen en beelden van nimfen, saters, goden en godinnen. Verder zijn er nog een doolhof, een tuinpaviljoen en een schelpengrot. Hoog op de heuvel in het romantische, landschappelijke bovendeel kijkt een grijnzend monster op je neer. Al in de 16e eeuw werden hier opera’s en toneelstukken opgevoerd, onder meer van Torquato Tasso, en het verhaal gaat dat daarbij meermaals vlammen door de mond van het groteske monster werden gejaagd. Je kunt trouwens helemaal naar boven klimmen tot in deze belvedère, vanwaar je een prachtig uitzicht hebt over de benedentuin en over de daken van Verona, met op de achtergrond de Dolomieten.

Mozart, Goethe, Fauré en veel andere Italië-reizigers zijn hier in de voorbije eeuwen gepasseerd tijdens hun “grand tour”. Er staat zelfs nog een “cipres van Goethe” waar de grote dichter ooit een takje heeft afgebroken, zoals hij zelf beschrijft in zijn “Italienische Reise”.

Giardino Giusti 4Een beeld van Venus, bij de ingang niet zo ver van de cipres van Goethe, wekt al eeuwenlang verbazing en bewondering. In het voetstuk staat een Latijnse tekst gebeiteld: “Zonder mij zal niets welig bloeien. Mijn beeld werd in deze tuin opgericht opdat Venus te midden van de schoonheid zou verblijden.” Aan het beeld is met een ketting een houten hamer vastgemaakt. Een mooie maar toch wat ongewone Venus. “En waartoe dient nu eigenlijk die houten hamer”, vraag ik aan de bewaker aan de ingang. “Il martello? Serve a far capire che la statua è cava!” is zijn antwoord. “Die hamer dient om duidelijk te maken dat het beeld hol is.” Waarna zijn collega er glimlachend aan toevoegt: “Het beeld klinkt als een klok. Hol. Probeer maar eens. Zo is Venus. Zo is de liefde”.

Dit bericht is geplaatst in Italië van buiten, Verona en getagd , , , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>