Taalkwesties op de Via Francigena

Monteriggioni, paradijs voor wandelaarsOp zoek naar informatie over de Via Francigena, de oude pelgrimsroute tussen Canterbury en Rome die ook Vlaanderen aandoet, stootte ik op het Festival della Viandanza. Dit “festival voor wandelaars” heeft elk jaar plaats in Monteriggioni, een prachtig bewaard middeleeuws stadje dat boven op een van de vele stompe heuvels ligt die het Toscaanse landschap typeren.

Het viel me meteen op dat een van de mensen die met hun eigen reisverslagen het evenement openden, de Belgische journalist en documentairemaker Sebastien De Fooz was, die vooral bekend is om zijn voettocht van Gent naar Jeruzalem. In zes maanden tijd liep hij helemaal alleen zesduizend kilometer, dwars door twaalf landen, via Centraal-Europa tot in het Midden-Oosten.

Onderweg ontmoette hij talloze mensen. Hij ondervond hoe persoonlijke angsten kunnen worden overwonnen en vooroordelen worden ontkracht. Hij leerde dat echt dialogeren met anderen alleen kan als we onze eigen angsten erkennen en loslaten. Die dialoog probeert hij nu vorm te geven via zijn project Jorsala. Elke etappe van zijn reis wordt opnieuw afgelegd door vrijwilligers uit elk land op de route. Zo zal een groep mensen vanuit Oostenrijk de grens met Italië overschrijden. Ze komen dan in een gebied waar de meeste Italianen Duitstalig zijn. En trekken dan naar Trieste, waar Italiaans en Kroatisch naast elkaar leven, via een streek waar een kleine minderheid nog Ladinisch spreekt, een oude Reto-Romaanse taal. En dat allemaal in een klein stukje Noord-Italië!

In een opwelling bood ik de organisatoren van het Festival della Viandanza aan om voor Sebastien te tolken tijdens het debat. Ik stond er totaal niet bij stil dat zijn achternaam typisch Waals is. Ter plaatse legde hij mij uit dat hij Franstalig is opgevoed. Ik wilde ook wel uit het Frans vertalen, maar Sebastien stond erop om zijn verhaal voor mij in het Nederlands te doen, zodat ik het optimaal kon vertalen voor het Italiaanse publiek. Hij vertelde dat het hem tijdens zijn voettocht was opgevallen dat aan elke grens de mensen hem waarschuwden voor de mensen aan de andere kant van de grens. Er was in het “andere” land altijd wel iets waar hij voor moest “oppassen”. Op dat punt van zijn toespraak aangekomen, keken we elkaar opeens aan en schoten we samen in de lach. We beseften dat wij daar in Monteriggioni als Vlaming en Waal een misschien wat naïeve maar toch efficiënte oplossing hadden gevonden voor de taalgrenzen en -problemen in België: gewoon vriendelijk zijn voor elkaar….

Tijdens dat weekend van 15 tot 17 juni leken alle Italiaanse, Vlaamse en Waalse gevoeligheden weggesmolten, als sneeuw voor de zon. Natuurlijk is het niet alle dagen zo simpel… Maar dankzij Sebastien De Fooz heeft de Via Francigena, die langs het mooie Monteriggioni loopt, nu voor mij een heel speciale, nieuwe betekenis gekregen.

Sebastien de Fooz

Te voet naar Jeruzalem, Sebastien de Fooz, Lannoo

A piedi a Gerusalemme, Manuela Lucianaz, Libri Scheiwiller

Over Frauke G.Joris

Vertaler en tekstschrijver Italiaans - Nederlands
Dit bericht is geplaatst in Italië van binnen, Toscane en getagd , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>