De magie van de Italiaanse bureaucratie

waterkraan van SalaiolaEen jaar of dertig geleden zakten de eerste buitenlandse kopers van “huizen in Toscane” af naar de Monte Amiata. Zo raakte ik bevriend met een vrouw uit München die een vakantiehuisje kocht in mijn dorp Salaiola. Om allerlei redenen had ze al een hele tijd geen voet meer in haar Italiaanse huis gezet en moest ze onlangs  het water en de elektriciteit opnieuw laten aansluiten. En dat is niet zo simpel als het lijkt, in Italië toch niet.

Dertig jaar lang al was deze vrouw klant van de maatschappij die de waterleiding van Salaiola beheert. Computers met databestanden worden in alle beschaafde landen al een jaar of twintig gebruikt. Niet door deze Italiaanse watermaatschappij. Mijn Duitse vriendin moest vanuit Duitsland een in het Italiaans geschreven volmacht sturen. Met die volmacht moest ik vervolgens een afspraak maken met een technicus die ter plekke moest komen inspecteren hoe de aansluiting zou gebeuren en hoeveel dit zou kosten.

Volmacht ontvangen en doorsturen, inspectie ter plekke en prijsberekening per brief ontvangen… Het nam al drie weken tijd in beslag. Ik verstuurde per fax de drie documenten die de maatschappij nodig had en kreeg twee weken later een brief van de postbode. De Duitse klant werd verzocht om de documenten op te sturen die ik zelf veertien dagen daarvoor al gefaxt had. Ik ademde diep in en uit en belde het callcenter op. Vanzelfsprekend kreeg ik iemand aan de lijn die mij van het kastje naar de muur stuurde.

Het bedrag voor de aansluiting moest blijkbaar op voorhand betaald worden. Ik ga opnieuw aan de lijn hangen met het callcenter om hen aan het verstand te brengen dat wie in het buitenland woont, graag zijn rekeningen thuis en online betaalt. Jarenlang probeer ik dit al. Wonder boven wonder moet ik niet veel zeggen, ik krijg meteen alle benodigde bankcodes.

Inmiddels zijn er in totaal zes weken verlopen en heeft mijn vriendin zes dagen in haar huisje in Salaiola doorgebracht zonder water. Ze gaat overmorgen weer weg zonder dat wij ook maar enig teken van leven hebben gekregen van de watermaatschappij. Ze had in Duitsland namelijk een fax van zes volledig in het Italiaans geschreven bladzijden ontvangen waarvan ze vanzelfsprekend geen jota snapte. Ze moest er onder meer alle gedetailleerde kadastergegevens weer invullen, hoewel deze maatschappij die al dertig jaar heeft. Ze had alles zo goed als ze kon ingevuld en teruggestuurd, inclusief een kadasteruittreksel van haar Italiaanse huis. Die documenten liggen nu op de tafel van een werkneemster… die al twee weken lang onbereikbaar is.

Gelukkig is er nog een ouderwetse openbare waterkraan in Salaiola. Daar heeft mijn vriendin dan maar elke dag een tiental kruiken met water gevuld.

Omdat ik ook de elektriciteit in haar huis opnieuw heb laten aansluiten, kan ik nu alle meelezende eigenaars van huizen in Italië groot nieuws bezorgen: u kunt vanaf nu uw rekeningen van de Italiaanse elektriciteitsmaatschappij naar uw eigen adres in het buitenland laten sturen en zelfs via uw eigen bank betalen! Dat kan wel alleen als u eerst hier, ter plekke, in Italië dus, de maatschappij zelf opbelt. Wel even uw Italiaans opfrissen, want u moet een rijtje van tien automatische boodschappen beluisteren voordat u begrijpt welke toets u moet indrukken om met de juiste persoon te praten. Anders wordt u van het kastje naar de muur gestuurd… en kunt u zich alleen nog maar zuchtend neerleggen bij de wonderlijke magie van de Italiaanse bureaucratie.

Over Frauke G.Joris

Vertaler en tekstschrijver Italiaans - Nederlands
Dit bericht is geplaatst in Italië van binnen en getagd , , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>