Tom de Keyzer over de osmiza in Triëst

Tom de Keyzer is leraar en vertaler. Hij woonde een tijd in de Italiaanse stad Triëst. Na zijn terugkeer naar België begon hij stukken over Triëst te publiceren en lezingen te geven. Hij werkt momenteel aan een biografie over Italo Svevo die ‘De geest van Triëst‘ zal heten. Van Tom de Keyzer publiceerden we op deze site al “De drie wegen naar Triëst“. In zijn volgende bijdrage vertelt hij ons wat meer over de osmiza.

Aan de boemel in Triëst

Stemo CalmiOsmiza. Het klinkt niet erg Italiaans en strikt genomen is het dat ook niet. Toch is ‘andare in osmiza’ een uitdrukking die in Triëst van voorjaar tot najaar bijna dagelijks over de tongen rolt.

Osmiza – sommigen schrijven het met een dubbele z – is afgeleid van het Sloveense osem, dat ‘acht’ betekent. Het verwijst naar de periode van acht dagen waarin lokale land- en wijnbouwers onder het Oostenrijks-Hongaarse regime hun producten zelf, zonder tussenpersonen, aan de bevolking mochten aanbieden. Dat deden ze aan simpele houten tafels in hun wijnkelders en tuinen of op de terrassen die speciaal voor de gelegenheid werden opgetrokken en die vaak een spectaculair uitzicht over de golf van Triëst boden. Na de val van het Oostenrijks-Hongaarse rijk bleef het gebruik in zwang, maar dan zonder de beperkingen: tegenwoordig kan je zowat het hele jaar door naar de osmiza, al gaan de meesten pas rond april open.

Een bezoek aan de osmiza begint traditioneel met een mandje hardgekookte eieren en een zoutvaatje: een probaat middel om de meestal zware wijnen gedeeltelijk te neutraliseren. Die rukken aan in eenvoudige karaffen en worden geschonken in doodgewone Duralex-glaasjes: Malvasia en Vitovska, maar vooral de ietwat wrange Terrano-wijn, een typisch product van de rotsachtige Karst. Daarna is het tijd voor de hapjes: ingelegde groenten, brood, formaggi en salumi. Vanaf dat punt wordt de middag onvoorspelbaarder: dikwijls wordt er gekaart, maar net zo vaak haalt iemand een gitaar tevoorschijn en worden er drank- en andere liederen aangeheven. Of zit iedereen gewoon mijmerend over de baai uit te kijken.

Trieste osmizza a MalchinaTegenwoordig zijn er tal van websites (www.osmize.net, www.osmize.com) die de ligging en de openingstijden van elke osmiza in de buurt van Triëst netjes voor je oplijsten, maar het is gewoon veel leuker om op goed geluk de heuvels in te rijden en de frasche te volgen. Volgens de wet moesten de osmize, op straffe van sluiting, aangegeven worden met een frasca, de tak van een wijnstruik. Wegwijzers zijn er nu ook, maar de frasche zijn wel gebleven. (En dat heeft zo zijn sporen nagelaten in de taal: ‘andare per frasche’ betekent niets meer of minder dan ‘aan de boemel gaan’.)

Eén nadeel: de meeste osmize zijn alleen met de auto te bereiken. Hoe je vervolgens heelhuids met je wagen weer naar de benedenstad raakt, is ongetwijfeld een van de best bewaarde geheimen van Triëst…

Tom de Keyzer

Dit bericht is geplaatst in Gastauteurs, Triëst en getagd , , , , . Bookmark de permalink.

1 Reactie op Tom de Keyzer over de osmiza in Triëst

  1. marleen w. zegt:

    We zorgen dus best voor een BOB voor we de heuvels rondom Triëst intrekken .
    Het woord ‘frasca’ vind je ook terug in de uitdrukking ‘ saltare di palo in frasca ‘ en ik hoop dat ik nu niet te erg van de hak op de tak spring door er ook nog Frascati bij te halen in Lazio ,in de regio van de Castelli Romani. Daar vind je dan weer de ‘fraschette’, waar je de plaatselijke wijn kan proeven .
    Vraagje aan Tom De Keyzer : al een idee wanneer je boek over Italo Svevo klaar zal zijn ?

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>