Racen met kerkkaarsen in Gubbio

Gubbio palazzoGubbio is een van de pronkstukken van Umbrië. Aan palazzo’s en kerken is in dit stadje geen gebrek. Ze zijn even imposant als verkoelend, vooral op hete zomerdagen. Maar in mei kan het ook al behoorlijk warm zijn.

15 mei is dé grote feestdag in Gubbio. Dan wordt hier elk jaar de Corsa dei Ceri gevierd, de race met de kerkkaarsen. Groepjes jonge mannen halen dan drie enorme houten kandelaars uit de kerk en dragen ze urenlang door de stad. Zeg maar het jaarlijkse uitstapje van de “ceri”. En dat is geen klein bier, als je weet dat die kolossen elk zo’n 200 kg wegen.

Een ingetogen processie is het zeker niet. Het tromgeroffel in de straten van Gubbio begint al bij zonsopgang. Tegen de middag pas worden de kandelaars naar buiten gedragen. Dan begint het uren durende schouwspel. De dragers van de loodzware gevaartes doen eerst, vaak al rennend, verschillende rondjes door de overvolle, met vlaggen en wimpels getooide straten. Hier en daar houden ze halt, om wat te eten of te drinken. Tegen de avond lopen ze dan in stoet, “ceri” op de schouders en aangespoord door de uitgelaten menigte, terug naar de Sant’Ubaldobasiliek op de heuvel boven de stad. Zodra het eerste team de kerk bereikt heeft, beginnen de klokken te luiden. De “ceri” zijn weer thuis. Laat het feest nu maar beginnen!

Gubbio ceriMaar dat is niet alles. Op de laatste zondag van mei breien de inwoners van Gubbio er nog een staartje aan met de Palio della Balestra. Ook dan is het stadscentrum helemaal verkeersvrij. Kleurig uitgedoste teams van kruisboogschutters uit Gubbio en omstreken nemen het tegen elkaar op. Maar eerst mogen enkele groepjes jongeren van zo’n 10 à 12 jaar nog even door de straten rennen met de speciaal voor hen bestemde kleinere kandelaars, die zo te zien toch ook al behoorlijk doorwegen. Zo kunnen ze wat oefenen voor het zwaardere werk enkele jaren later.

Gubbio is zowel tijdens de Corsa dei Ceri als tijdens de Palio della Balestra één krioelende, roezemoezende mensenmassa. Er wordt muziek gemaakt, er wordt gekuierd en gekeuveld, gelachen, gegeten en gedronken. De meisjes keuren de jongens, en de jongens lonken naar de meisjes. Soms is er geen doorkomen meer aan en staat de menigte gewoon stil. Tot er weer een passerende muziekgroep de massa opensplijt.

Zodra die twee grote feesten van de maand mei achter de rug zijn, kan Gubbio weer op adem komen. De rust keert langzaam terug, met uitzondering voor de auto’s en de “motorini” die de smalle straten weer in beslag nemen. En de inwoners praten in de bars, bij een wijntje of een espresso, nog dagenlang na over hoe mooi het allemaal weer was, en over winnen en verliezen in een van de mooiste steden van Umbrië.

Dit bericht is geplaatst in Italië van buiten, Umbrië en getagd , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>