Een donker maar rijkgeschakeerd fresco

Ine RooxDit is geen blinde liefdesverklaring aan Italië.” Zo begint Ine Roox haar boek “Italië. De schaduwkant van een zonovergoten land”. Daarmee is meteen de toon gezet. Politiek, cultuur, religie, emigratie, racisme, voetbal, geloof, bijgeloof, vrouwenmishandeling, maffia… Het komt allemaal aan bod in deze 340 badzijden tellende kanjer. En toch zit er, naast een gezonde dosis kritische zin, ook veel liefde in dit boek. Of is het passie?

Ine Roox studeerde vertaalkunde, journalistiek en Italiaanse taal- en letterkunde in Antwerpen en Padua. Ze schrijft al jaren Italië-artikels voor De Standaard en werkte een en ander nu wat grondiger uit, gespreid over 15 hoofdstukken met veelzeggende titels zoals “In de ban van de sterke man“, “Is het prachtige Italië een oud en nutteloos land?” en “Maffiosi zijn toch ook een beetje cool?“. Voor alle veiligheid: het antwoord op die laatste vraag is “nee, ze zijn absoluut niet cool.” Want wie iets anders durft te beweren, krijgt het gegarandeerd met Ine aan de stok!

“Italië. De schaduwkant van een zonovergoten land” is een vlot geschreven, genuanceerd werkstuk, zoals er maar zelden een verschijnt over “il bel paese”. Met een aanstekelijk enthousiasme analyseert – ik zou bijna zeggen “fileert” – Ine Roox haar “emotionele vaderland“, zoals ze het zelf noemt. Ze is niet mals voor wat er allemaal misloopt, maar ze besteedt ook aandacht aan de positieve ontwikkelingen, zoals de slow food-beweging, het wijntoerisme als wapen tegen de maffia, de ecodorpen en andere sociale bewegingen. Haar boek mag dan wel “geen blinde liefdesverklaring” zijn – meno male! – Italië blijft haar aantrekken en afstoten, ontroeren en irriteren. Of zoals ze zelf schrijft: Nella vita ci sono tanti amori, ma c’è solo una passione.

Dit boek haalt zijn kracht vooral uit de scherpe analyses, maar ook uit de goed gedoseerde achtergrondinformatie over de belangrijkste protagonisten in de recente Italiaanse geschiedenis, van de fascistische dictator Mussolini via “flapdrol” Berlusconi tot de nieuwe superman Matteo Renzi, zonder de schreeuwerige populist Beppe Grillo te vergeten… Maar zeker even belangrijk zijn de gesprekken die de journaliste had met kritische journalisten, moedige schrijvers en gedreven antimaffiamagistraten. Ook zij hebben ertoe bijgedragen dat dit boek een rijkgeschakeerd fresco is geworden van een rijkgeschakeerd land waarover veel te veel mensen veel te weinig weten.

-

Italië – De schaduwkant van een zonovergoten land, De Bezige Bij, Antwerpen, 2014.

Dit bericht is geplaatst in Italië van buiten en getagd , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>