Welkom in het Prinsdom Seborga

Chiesa di SeborgaBinnen de grenzen van Italië liggen officieel twee onafhankelijke ministaatjes: Vaticaanstad en San Marino. Maar als het van de inwoners van Seborga afhangt, zijn het er drie. Het amper 4 km² grote Seborga, tussen Ventimiglia en San Remo, is volgens hen een onafhankelijk prinsdom. En ze hebben een punt. Meer nog, ze hebben een prins, een paspoort, een vlag, een wapenschild, een volkslied en zelfs een eigen munt.

Het Prinsdom Seborga, in de noordwestpunt van Ligurië, heeft een bijzonder complexe geschiedenis die zou teruggaan tot de 3e eeuw voor Christus. Seborga was lang een onafhankelijke staat onder het gezag van de Tempeliers, werd vervolgens een cisterciënzerstaat en uiteindelijk een prinsdom. Maar in de 18e eeuw werd het verkocht aan Victor Amadeus II van Savoye, ook al bestaat van die verkoop geen enkel officieel document. In de 19e eeuw was het eens zo machtige Seborga gekrompen tot een onooglijk dorp waar niemand nog aandacht aan schonk, noch bij het ontstaan van het Italiaanse koninkrijk in 1861, noch bij de vorming van de republiek in 1946. Zelfs de Seborghini hadden er zich bij neergelegd dat ze Italianen waren geworden.

Alles veranderde in het begin van de jaren 1960. Een eenvoudige bloemenkweker, Giorgio Carbone, begon zich steeds meer te interesseren voor de geschiedenis van zijn geboortedorp. Met de hulp van enkele historici en juristen verdiepte hij zich jarenlang in allerlei oude documenten. Er was geen spoor te vinden van enig document waaruit zou blijken dat Seborga officieel deel zou uitmaken van Italië. Zijn besluit: Seborga was historisch en juridisch gezien nog altijd een onafhankelijk prinsdom. In 1963 schaarde de meerderheid van de bevolking van het dorp zich achter deze stelling en de koppige bloemenkweker werd op democratische wijze verkozen tot Giorgio I Carbone, prins van Seborga.

FrontieraIn de loop van de 20e eeuw werd langzaam maar zeker gewerkt aan de creatie van een eigen identiteit. Het herrezen prinsdom kreeg een eigen munt, gebaseerd op de oudste teruggevonden munt van Seborga uit 1667: de luigino. Verder kwamen er ook een vlag, een wapenschild, een wapenspreuk, postzegels, een volkslied, een autonummerplaat, grenswachters en natuurlijk ook een paspoort. Op 20 augustus 1996 – exact 18 jaar geleden – besloot Giorgio I Carbone, bijgestaan door zijn Consiglio della Corona (de Kroonraad), plechtig de onafhankelijkheid van het Prinsdom Seborga uit te roepen. Hij werd door de Italiaanse regering, net als door alle andere Europese regeringen… plechtig genegeerd.

Giorgio I Carbone, de eerste democratisch verkozen prins ter wereld, overleed in 2009. Voor de opvolging doken er twee kandidaten op en op 25 april 2010 werd de 36-jarige Marcello Menegatto, een lokale bouwondernemer en watersportkampioen, door de dorpelingen verkozen tot nieuwe prins. Marcello I zet het beleid van zijn voorganger voort, met veel Italiaanse zin voor theater en… Seborgaans gevoel voor ironie. Hij doet dat overigens in optimale verstandhouding met de burgemeester van het dorp en met de Italiaanse regering, ook al weigert die het prinsdom te erkennen.

Waarom de Seborghini zo koppig blijven volhouden, tegen beter weten in? Het antwoord staat klaar en duidelijk te lezen op de uitgebreide, zeer verzorgde website van Il Principato di Seborga: Perché siamo indipendenti? Perché non abbiamo mai cessato di esserlo! – Waarom zijn we onafhankelijk? Omdat we nooit zijn opgehouden onafhankelijk te zijn!

Passaporto di SeborgaHet 360 inwoners tellende dorp-prinsdom is bijzonder mooi gelegen, hoog in de heuvels, met een weids uitzicht op de Ligurische Zee. Het heeft een schattig kerkje, een museum van oude muziekinstrumenten, een muntmuseum en enkele winkels en restaurants waar je zowel met euro’s als met luigini, de lokale munt, kunt betalen. In het kleine informatiecentrum aan de ingang van het dorp kun je behalve luigini ook prinselijke parfums, T-shirts, postzegels en zelfs een paspoort van het prinsdom kopen. In vijf minuten zijn de formaliteiten vervuld en meteen ben je de bezitter van een prachtig paspoort vol stempels, eigenhandig ondertekend door Il Principe Marcello I. Ik heb alvast de stap gezet: ik ben sinds kort zowel Belg als officieel staatsburger van het onafhankelijke Prinsdom Seborga.

Meer informatie:
Italiaanse website van het Prinsdom Seborga.
Engelse website van het Prinsdom Seborga.
Italiaanse website van de gemeente Seborga.
Korte film (3 min.) over het Prinsdom Seborga.

Dit bericht is geplaatst in Italië van buiten, Ligurië en getagd , , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>